Skip to main content

Woman (Reading)

Het zal geen geheim zijn dat ik fan ben van de muziek van La Dispute. Vandaag het nummer Woman (Reading). Prachtig over het alledaagse.

Het zal geen geheim zijn dat ik fan ben van de muziek van La Dispute. Alledrie hun albums besprak ik uitgebreid hier. Het begon met Somewhere at the Bottom of the River Between Vega and Altair gevolgd door Wildlife en tot slot Rooms of the House. Ook deed ik verslag van een optreden in Duitsland. Eerder kwam in deze ‘rubriek’ het nummer Eight van ze al voorbij. Vandaag dus nogmaals een nummer van ze, genaamd Woman (Reading). Prachtig hoe zanger Jordan zingt over het alledaagse.


You in the living room
You on a Tuesday afternoon
A breeze seen when the curtains move

You by the window with both feet up on the couch
Where you sit and you read and I watch you

From the office the sunlight frames your silhouette
I think of lighting fireworks, I think of pirouettes
I idly write down observations on the scene
Like do the blueprints name the rooms alone?
Do we name them on our own?
We hardly live in there

You with a book propped on your knees
A breeze seen in your coffee steam

I’m in the office thinking back to rules of poetry
It’s fourteen lines, the last two rhyme, what does pentameter mean?

You in the living room
Legs bent at forty-five degrees

I write AB AB, try to find your rhyme scheme
I look for objects on the desk with which to sculpt your image best
What would I name this could I paint it “Woman (reading)?” “Girl (at rest)?”

I remember it so well watching you shifting your weight, turning the page, I can see it all there
Inside a living room where only I live and never go in
A role in name alone

And I pause where I am for a second when I hear your name
Sometimes I think I see your face in improbable places
Do those moments replay for you?
When I’m suddenly there and then won’t go away
When you’re sitting in the living room reading for the afternoon
Do you put your book down look and try to find me there?

Sometimes I think of all the people who lived here before us
How the spaces in the memories you make change the room from just blueprints
To the place where you live

When you leave here
When you go from a home
You take all that you own but the memories echo

On hardwood floor in the living room
Tore the carpet the scratches below that we found
And the wine stain on the couch
We got drunk and decided we’d still try to move it around
And I can’t tell what the difference is between the ones that we made and the ones that we didn’t make
They all conjure images still
Where you sit and you read in the sunlight aware that I watch

And I live alone now
Save for the echoes

I live alone now
Save for the echoes

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Meer over Renco Schoemaker

Renco is ruim 35 jaar, man en vader van twee. Hij was eerder jeugdouderling in zijn gemeente in Zwolle. Hij mag graag fietsen, hardlopen, tv series kijken en bloggen. Luistert tot slot graag naar harde christelijke herrie.