geloofsvoer.nl – voer voor gelovigen. Elke twee weken een blog van Dick of Renco. Lees en leer met ons mee.

Concertverslag – La Dispute

Wees gerust, na deze post zal ik jullie voorlopig niet meer lastigvallen met posts over La Dispute. In de afgelopen weken heb ik hier op geloofsvoer.nl de lyrics van hun drie albums uitgebreid besproken. Achtereenvolgens ‘Somewhere at the Bottom of the River Between Vega and Altair‘, ‘Wildlife‘ en ‘Rooms of the House‘. Op zaterdag 3 mei toog ik samen met mijn broertje naar Bochum, Duitsland voor ‘the real thing’. Een kort verslag.

Locatie

Na even zoeken vonden we 50m vanaf de ingang een vrije parkeerplaats. Supermarkt was 10m lopen dus eerst maar ’n pilsje na 2u rijden. De ‘venue’ Matrix (link) stond in de steigers, maar normaal ziet het er kennelijk ongeveer zo uit als op de foto hieronder. Bij binnenkomst daal je meteen 2 trappen af en oogt het kerkerachtig. Een keer wat anders. De concertzaal is erg langgerekt (een wateropslag van vroeger?) en dat gaf een bijzondere ‘touch’ aan het geheel.

matrix2

Voorprogramma

Volgens het (handgeschreven) ticket (deze) startte het programma om 19:00, maar op de website stond 20:00. Bij arriveren schoven we al snel aan bij het ietwat trage en experimentele o’brother.

Voor een voorprogramma flinke speeltijd waarna tijd voor een drankje in een bar die niet zou misstaan in een discotheek. Een ietwat creepy beelden her en der maakten de sfeer compleet. Een voorgenomen plaspauze maakte duidelijk dat de andere band uit het voorprogramma al vóór o’brother geweest was (dus toch 19:00!). Tijd voor La Dispute!

Set

We renden (jaja) de ‘dungeon’ in, richting de akkoorden van HUDSONVILLE, MI 1956. De zaal stond nu wel bomvol waardoor we een plekje achterin hadden. Het geluid was echter zeer goed en met onze lengte is het ook achterin de zaal nog prima te volgen. Ook de tweede track is van ‘Rooms of the House’. Even op gang komen, deze nummers zijn nog erg nieuw. Daarna beginnen we “echt” met naar mijn mening één van de beste tracks van de avond:

Mooi dat een nummer na een liveoptreden toffer kan worden. Vanaf nu altijd geladen met de ervaring van het optreden. Hierna weer door met een nieuwe; het lekker vlotte ‘Stay Happy There’ gevolgd door het sterke ‘St. Paul’:

Daarna even rust, soms ook nodig. Zanger Jordan Dreyer heeft er heel wat lyrics uit te persen en hij combineert dit met een bijzonder drukke aanwezigheid op het podium. Zowel hij als wij kunnen even tot rust komen tijdens het ingetogen ‘Woman (In Mirror)’ gevolgd door interlude ‘A Letter’ van het eerdere Wildlife. Daarna gaan we terug naar het debut met Andria. Onmiskenbaar het hoogtepunt van de avond, de encore niet meegerekend. Zo’n lekker tempo in dit nummer, werkt live zeer goed! Net voor de drie minuten schreeuwt iedereen mee “I’ve been alone here”! Kippenvel.

Track 9 van de setlist brengt ons weer bij het recent ‘Rooms of the House’. Gevolgd door het trage, en live wat minder geslaagde, ‘All Our Bruised Bodies And The Whole Heart Shrinks’. Daarna weer een recente, met de zwaar op de maag liggen lyrics over het effect van een overleden kind op een gezin. Interlude ‘a Poem’ baant de weg voor een (kort) oudje: ‘The Castle Builders’. Lekker raggen en blèren. Nice!

Tempo en intensiteit worden goed voortgezet in ‘Said The King To The River’ met die lekkere breakdown op 1:18. Daarna weer even bijkomen met het mooie ‘Woman (Reading)’:

We sluiten de set af met de waardige afsluiter ‘You and I in Unison’ van het album ‘Wildlife’ al had ik het zeker geen bezwaar gevonden wanneer ze de afsluiter van hun debut zouden spelen: het lange en hoopvolle ‘The Last Lost Continent’:

In de encore krijgen we interlude ‘a Broken Jar’ geserveerd als voorgerecht , gevolgd door het tweede hoogtepunt van de avond: het intense ‘King Park’. Over een jongen die in de straatbende zit en per ongeluk een jongen doodschiet, terwijl de kogel voor iemand anders bedoeld was. Hoe zijn schuldgevoel hem kapot maakt. Hieronder een liveopname (ja, geluid is uiteraard slecht). Let op hoe iedereen de teksten kent ;-) De lyrics vind je hier.

Met kippenvel sluiten we de avond af. Op 6:18 in bovenstaande opname schreeuwt iedereen mee wanneer de verscheurde hoofdpersoon uit het nummer roept:

Then we heard him speak,
 “Can I still get into heaven if I kill myself?
 Can I still get into heaven if I kill myself?
 Can I ever be forgiven cuz I killed that kid?
 It was an accident I swear it wasn’t meant for him!
 And if I turn it on me, if I even it out, can I still get in or will they send me to hell?
 Can I still get into heaven if I kill myself?”

Nee, geen lichtzinnige muziek. Niet qua genre, niet qua live performance, niet qua lyrics. Des te mooier. En dan naar buiten. Alle trappen weer op, auto in. 200km huiswaarts. Ik zou het morgen zo opnieuw doen.

Renco Schoemaker

Blogger at geloofsvoer.nl
Renco is 34 jaar, man van Sara en vader van Joah (6) en Lotta (4). Hij was jeugdouderling in een Nederlands Gereformeerde kerk in Zwolle. Door de week adviseert hij over informatiebeveiliging en privacy. Daarnaast mag hij graag fietsen, hardlopen, tv series kijken en bloggen. Luistert tot slot graag naar harde christelijke herrie.
Renco Schoemaker

Latest posts by Renco Schoemaker (see all)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Elke maand onze blogs in je mailbox

copyright © geloofsvoer.nl - 2013-2018