geloofsvoer.nl – voer voor gelovigen. Elke twee weken een blog van Dick of Renco. Lees en leer met ons mee.

Christmas Rock Night 2015

Al jaren toog ik in december richting Ennepetal om daar het festival Christmas Rock Night mee te maken. Naar verluidt bestaat het festival al zo’n 35 jaar waarvan ik er hoogstens 10 heb meegemaakt. Normaal ga ik altijd één van de twee dagen, maar dit jaar was de line-up zo goed dat ik besloot beide dagen te gaan. Helaas besloot onder andere mijn zwager Len af te haken, waardoor ik helemaal alleen mocht. Maar: niet erg. Het is zeker niet de eerste of laatste keer dat ik alleen naar een concert oid ga.

Aandacht

In de afgelopen jaren is de aandacht voor dit tweedaagse christelijke festival alleen maar toegenomen. Zelfs de wat ik maar noem traditionele christelijke media reppen nu over dit festival. Als ze eens wisten wat voor ’n enorme bak herrie er in Ennepetal ten gehore wordt gebracht, vraag ik me af of ze nog steeds zo aanmoedigend zouden adverteren ;-) Maar, feit is wel dat er terecht in toenemende mate aandacht is voor dit festival. Ik zou zeggen dat jaarlijks een kleine honderd Nederlanders een bezoek brengen.

Plaatjes en praatjes

Omdat plaatjes nu eenmaal meer zeggen dan praatjes, kan je hieronder eerst een paar foto’s bekijken van het festival. Deze foto’s zijn niet door mij gemaakt, maar gedeeld op de Facebook account van Christmas Rock Night. Daar vind je een fotoalbum van de eerste dag (vrijdag, 500 foto’s) en de tweede dag (zaterdag, 38 foto’s). Daarna bespreek ik de verschillende optredens.

[smartslider3 slider=1]

Vrijdag

Na wat overbodige files arriveerde ik rond 17:00 in mijn hotel in Gevelsberg. FF inchecken en daarna direct door om nog op tijd te komen voor Forevermore. Het allereerste optreden van een lokale Duitse band trok me niet zo. En iets met overbodige files. Anyway, here we go Christmas Rock Night!

Forevermore (hardcore)

Forevermore kwam pas op mijn radar toen ze vorig jaar hun album Telos uitbrachten onder het befaamde label Solid State Records (onderdeel van hét christelijk punk rock label Tooth & Nail). Live moesten ze wel even ‘inkomen’ vond ik. Hun sound is het zwaardere hardcore (<- ja, even klikken want ik bedoel een ander soort hardcore) met breakdowns en double bass. Richting metalcore dus (<- ook even lezen). De zaal bleef redelijk leeg en al met al een band en optreden die het gemiddelde zeker niet overstijgt. Volgend jaar komen ze met een nieuw album. Daar ben ik dan wel weer benieuwd naar.

Nummer dat bleef hangen: It’s Been a Pleasure
Review album Telos: jesusfreakhideout.com 

Sacrety (hard rock)

Sacrety is een Duitse band die ik twee jaar eerder ook zag op CRN. Vorig jaar trof ik ze bij een optreden van Spoken in Ede. Eerder dit jaar moesten ze Ede afzeggen omdat de zanger in het ziekenhuis verbleef. Gelukkig weer helemaal hersteld. Dit optreden bleek hun laatste en ze hebben waardig afscheid genomen. Hun aanstekelijke cover van Freestyler was weer goed al moet je wel wat elektronische ondersteuning dulden. Ze nemen zichzelf niet te serieus en combineren veel stijlen in hun nummers. Snufje Family Force Fice, Red, Spoken en P.O.D. Werkt prima! Het nummer ‘We are the Ones’ schreeuwt iedereen uit volle borst mee.

Nummer dat bleef hangen: Time Passes By

Silent Planet (metalcore)

Ook Silent Planet kwam pas op de radar nadat Solid State Records ze gecontracteerd had. Voordat hun full-length album The Night God Slept uitkwam hadden ze al twee EP’s uitgebracht. De drummer doet qua postuur direct denken aan de drummer van Demon Hunter die ik slechts éénmaal live zag tot nu toe, op het Brainstorm Festival in Apeldoorn. Zanger heeft wel wat weg van Underoath frontman Spencer Chamberlain. Het repertoire is goed, vooral door de voor dit genre onconventionele zang. Ook het rake nummer Depths II wordt gelukkig gespeeld! Een band die weet te raken in het overvolle genre.

Nummer dat bleef hangen: Darkstrand (Hibakusha)
Review album The Night God Slept: jesusfreakhideout.com

Children 18:3 (punk rock)

Nee, Children 18:3 verveelt nooit. Albums krijgen steevast goede reviews en uit ervaring weet ik dat hun optreden ook keer op keer goed zijn. Dit trio straalt één en al energie een blijdschap: de altijd blije zanger David en prachtig blèrende zus Lee Marie plus de immens gespierde, en zonder twijfel één van de meest getalenteerde drummers, broer Seth. Heel leuk ze weer live horen spelen. “Man, I love rock ’n roll”. Je gelooft het als ‘ie het zegt. Gekkenhuis met oa ‘All my Balloons are Popping’ en ‘Bandits’ en een serieuzere noot bij ‘Come In’. Tijdens de gekte in de circle pit klapt een kwart aan de grond. No injuries. En die drumsolo. We want more!

Nummer dat bleef hangen: Homemade Valentine
Review album Come In: jesusfreakhideout.com

Wolves at the Gate (post-hardcore)

Pas in het afgelopen jaar heb ik Wolves at the Gate écht ontdekt. Niet te verwarren met To Speak of Wolves. Inmiddels kan ik hun beide album erg waarderen en ook live heb ik genoten. De zaal was ook goed gevuld! Zoals in deze podcast al genoemd is zanger Steve Cobucci een echte stage preacher. Je ziet, voelt en merkt dat hij meent wat hij zegt. Dat lukt niet altijd. De andere zanger vraagt slechts 10x “Germany, how are you guys doing?” Pfff. Het kerstnummer aan het einde valt goed in de smaak net als het nummer ‘Bird and the Snake’. En naast mij staat een man naast zijn dochter, in een strak wit overhemd met trui om zijn hals geslagen. Ik twijfel of hij zijn voldane blik veinst.

Nummers die bleven hangen: Man of Sorrows -> The Father’s Bargain
Review album VxV: jesusfreakhideout.com

Sleeping Giant (metalcore)

Vorig jaar was Sleeping Giant al voor het eerst aanwezig op CRN, maar toen was ik er zelf niet. Vooraf las ik al dat ze hun laatste album ‘Finished People’ front-to-back zouden spelen. Aan de ene kant gaaf, aan de andere kant hoopte ik op het (gospel)nummer Tithemi. Net als Silent Planet onderscheidt Sleeping Giant zich echt in het genre. Hun stijl is zeker niet ‘standaard metalcore’. Helaas had zanger Tom Green ‘passport issues’ en dus mocht Wolves at the Gate zanger het optreden redden. En dat doet hij best goed, maar wanneer je live lyrics moet oplezen en de originele zang via een track ook hoorbaar is… Not the same. Het nummer Violence met ook Levi the Poet is zelfs helemaal ‘vanaf cd’. Muzikaal strak en prettig aan de oren, maar al met al een teleurstelling door het gebrek aan de originele zanger.

Nummer dat bleef hangen: The Great Divorce
Review album Finished People: jesusfreakhideout.com

Lees het verslag van zaterdag verder op de volgende pagina

Renco Schoemaker

Blogger at geloofsvoer.nl
Renco is 34 jaar, man van Sara en vader van Joah (6) en Lotta (4). Hij was jeugdouderling in een Nederlands Gereformeerde kerk in Zwolle. Door de week adviseert hij over informatiebeveiliging en privacy. Daarnaast mag hij graag fietsen, hardlopen, tv series kijken en bloggen. Luistert tot slot graag naar harde christelijke herrie.
Renco Schoemaker

Latest posts by Renco Schoemaker (see all)

Pagina's:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Elke maand onze blogs in je mailbox

copyright © geloofsvoer.nl - 2013-2018