De langste van allemaal (met dat lusje)
Dit zou blijken de allerlangste etappe te worden. Ik zie mezelf nog zitten langs het water met mijn voeten uit de schoenen en sokken (zie foto’s). Mijn ergernis over de logistieke keuzes van eerder die dag uitte zich o.a. in een te hoog tempo. De voeten hadden het zwaar te verduren en met nog ruim 5km op de teller had ik serieuze blaren en pijn. Had ik maar, had ik maar beter nagedacht.
Onder wolken koersend op de Sallandse Heuvelrug
Meer bomenlanen en rechte sloten en kanalen met af en toe een echt wandelpaadje. Verder een etappe zoals de etappes die ik hiervoor liep (en dus zuidelijker liggen). Het was deze dag geen fraai weer en ik had zo nu en dan regen te verduren. Ik herinner me nog een schuilplaats nabij de snelweg en dat voelt toch al snel wat treurig (en koud). Dat zal vast anders zijn wanneer je meerdere dagen achtereen wandelt, maar voor een dagwandeling krijgt deze etappe niet meer dan een 6.
Achterhoekse bomenlanen en waterwegen
Wederom met logistieke hulp van mijn schoonouders uit Doetinchem, vervolgde ik het Pieterpad met een (niet-aansluitende) korte etappe in de Achterhoek. Het bleek een heerlijke, bosrijke etappe te zijn veel mooie bomenlanen en waterwegen.
En nog meer etappes
Van landgoed naar landgoed
Mee met het spoor, de weg en de Vecht
Door de achtertuin van mijn schoonouders
Meanderend langs de Vecht
Dwars door de Hellendoornse sneeuw
