Misschien ken je het wel. Van die avonden waarop een goed gesprek in de late uurtjes – al dan niet vergezeld van de nodige (speciaal)biertjes – verstilt. Niet zozeer omdat het ruimschoots tijd is naar bed te gaan, maar omdat hetgeen gezegd is om overdenking vraagt. Of wegdromen. In oktober vorig jaar bezocht ik met een vriend het Loud & Proud festival(letje) en daar hadden we zo’n moment. Dan zet er één muziek aan en na enkele ‘classics’ (veelal hier te vinden als lyric posts) zette hij – iets ouder dan ik – een nummer van Jerusalem aan. Dat was ná een (nu nog) kippenvel bezorgend en soms emotioneel optreden van het legendarische Petra (dit jaar weer present, evenals wij én Whitecross). Enfin, dit nummer van Jerusalem sneed me door de ziel. Een gevoel dat ik ook op Goede Vrijdag kan hebben bij het bezoeken van een kerkdienst of, eerder, De Dood van de Zoon. Vandaar dat ik het koos voor vandaag.