geloofsvoer.nl – voer voor gelovigen. Elke twee weken een blog van Dick of Renco. Lees en leer met ons mee.

Son of Saul (Saul Fia)

| Renco Schoemaker | | Reageren
Son of Saul is een doffe stomp in de maag. Zeer indringend gefilmd en een aanrader voor wie niet schuwt hoe het in Auschwitz gegaan moet zijn.

Omdat het nieuwe jaar vandaag is begonnen en ik waarschijnlijk nog aan het bijkomen ben, schrijf ik deze blog/recensie al in december. Het is zeker geen lichte film die ik hier bespreek, maar zeker wel eentje die je (met de juiste verwachtingen) moet gaan zien. Begin november keek ik de film Son of Saul in het Fraterhuis in Zwolle.

Het is een Hongaarse (debut)film, geregisseerd door László Nemes. Dat klopt, die regisseur kent u vast en zeker niet. Ook de acteurs zijn onbekenden. Twee redenen voor mij om toch deze film te gaan kijken:

  1. De film van de Grand Prix, 2015 bij het filmfestival in Cannes
  2. De film gaat over de Sonderkommando’s in de concentratiekampen

Voor wie wel eens Band of Brothers heeft gezien geldt misschien ook dat de aflevering met de scène waarin ze het concentratiekamp vinden voor altijd op je netvlies blijft. Eerder besprak ik hier uitgebreid de film God on Trial (recensie). In deze film dagen de Joden in een concentratiekamp God spreekwoordelijk voor het gerecht. Deel 1 vind je hier, deel 2 hier en deel 3 hier. Voor mij kijken TV-series soms makkelijk weg, een film heb ik het liefst zwaar op de maag.

Een doffe stomp in de maag

Zo kopt de recensie van Het Parool over deze film. Treffend want dit is zware kost. We volgen de Hongaarse Jood Saul Auslander, vertolkt door debuterende Géza Röhrig, van heel dichtbij tijdens zijn benauwende verblijf het vernietigingskamp Auschwitz. Hij hoort bij de Sonderkommando en werkt zo mee aan de letterlijke vernietiging van mensen. De nazi’s lieten dit nare werk graag over aan de Sonderkommando.

Sonderkommando’s waren groepen van gevangenen die in vernietigingskampen onder dwang moesten meehelpen met het moord- en vernietigingsproces tijdens de Holocaust.

Om dit nog enigszins dragelijk te maken zit de camera dicht op Saul, heel dicht. De lens focust op zijn gelaat en daardoor blijft alle narigheid onscherp. Een verstandige en ook noodzakelijke keuzes, anders zou niemand deze film verdragen. Saul voert gedwee het werk uit en lijkt daarbij zijn emotie volledig te hebben uitgeschakeld. Het loopt regelmatig verdoofd door het kamp, alsof hij compleet immuun is voor al het menselijk lijden om hem heen. Een jongetje blijkt niet dood bij het ‘leegruimen’ van de gaskamer en Saul denkt dat het zijn zoon is. Deze jongen een Joodse begrafenis geven in plaats van verbrand te worden met de andere lijken is wat hem (en de film) verder drijft.

Twee dagen

In de twee dagen waarin we Saul volgen maken we, soms tegen de zin, kennis met alle (praktische) kanten van een vernietigingskamp. Een fabrieksmatigproces van vernietiging: van het ontvangst van de Joden op het station, de begeleiding naar de kleedkamer, het doorzoeken van de kleding op waardevolle spullen, het schreeuw uit de gaskamer, het verslepen en verbranden van de lijken. Tot aan het schrobben van de vloer en het scheppen van de as in een rivier. En opnieuw. Soms voelt de aaneenschakeling van scènes wat onnatuurlijk aan, maar doordat we Saul (letterlijk) kort op de huid zitten blijft het boeien. Niet in de laatste plaats door het besef dat dit echt zo gebeurd is..

Aan te bevelen?

Dan rijst natuurlijk de vraag in hoeverre ik iemand zou aanbevelen deze film te gaan kijken. Ga hem zeker kijken indien je wel eens eerder films of documentaires over de Holocaust gezien hebt. Het is een film die inslaat als een bom. Degene die er ontvankelijk voor is zal echter ook hoop zien in enkele scénes. Ga er met de juiste verwachting naar toe en ik weet zeker dat je ontdaan en onder de indruk de aftiteling tegemoet ziet.

Happy new year. Zeg maar.

Vorige blog
Volgende blog

Renco Schoemaker
Laatste blogs van Renco Schoemaker (see all)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

copyright © geloofsvoer.nl - 2013-2020