geloofsvoer.nl – voer voor gelovigen. Elke twee weken een blog van Dick of Renco. Lees en leer met ons mee.

Blackfish

| Renco Schoemaker | | 1 reactie
De heftige documentaire Blackfish schetst een beeld van de omstandigheden waarin orka's in gevangenschap leven en welke gevolgen dat kan hebben.

In januari waren er twee kansen de documentaire Blackfish te zien in het Fraterhuis. Daarom zat ik dinsdagmiddag 28 januari samen met nog een handvol anderen in de kleine zaal van het Fraterhuis. Orka’s heb ik altijd al prachtige dieren gevonden, mede door de indrukwekkende BBC Earth documentaires (en minder door Free Willy..). Dat deze enorme walvissen in gevangenschap leven grijpt mij aan. Net zoals het zien van deze documentaire mij (nogal) aangreep. Meerdere malen heb ik tranen onderdrukt. God heeft deze enorme, prachtige en bijzonder sociale dieren gemaakt. Wie zijn wij om hen van hun vrijheid te beroven?!

Wanneer je de docu opzoekt op IMDb (link) zie je op de eerste plaats bij de cast de naam Tilikum. Een naam die je na het zien van Blackfish niet snel meer zal vergeten: hij is de grootste in gevangenschap levende orka ter wereld. Als je op zijn naam klikt vind je onder ‘Trivia’:

Was involved in the death of 3 humans (1991, 1999 and 2010).

Killer Whale

En daar gaat Blackfish over. Alhoewel de Engelse naam ‘Killer Whale’ doet vermoeden dat het hier om een moordlustig dier gaat, blijkt dit in werkelijkheid niet zo te zijn. Men stelt zelfs dat er geen gevallen gedocumenteerd zijn van orka’s die in het wild mensen aanvallen. Aan de hand van voormalig SeaWorld trainers en experts wordt het leven van Tilikum gereconstrueerd: wat maakte dat hij zo onverwachts trainers aanviel? In welke omstandigheden leefde hij?

SeaWorld

SeaWorld weigerde mee te werken aan Blackfish waardoor het verhaal soms wat ongebalanceerd is. Wel gaven ze na afloop een reactie aan CNN (link). Het is goed om beide kanten van het verhaal te horen. Niet om het goed te praten, maar om als kijker ook een beeld te vormen van de gedachten die leidden tot de merkwaardige en soms levensgevaarlijke beslissingen. De vreselijke consequenties van deze beslissingen wuift SeaWorld gewoon weg, onbegrijpelijk. Mijn soms in te grote mate aanwezige gevoel voor rechtvaardigheid maakt me boos over dit alles.

Aangrijpend en hartverscheurend zijn de momenten waarin de kalveren van hun moeders worden gescheiden. De moederorka’s huilen op een manier die door merg een been gaat. Of de rugvin die bij alle in gevangenschap levende orka’s halfrond hangt in plaats van fier overeind staat zoals in het wild. Orka’s die elkaar bijten, soms tot de dood toe, hun verblijf uit frustratie proberen te slopen/eten met alle gevolgen van dien.

Perspectief

Wel ontbreekt het de ‘vertellers’ van Blackfish mijns inziens aan spijt. Ze vertellen allemaal dat het onderdeel van hun werk was etc., alhoewel ze wel doorhadden dat het niet helemaal in de haak was. Ze zijn dus of nogal naïef of ze durfden niet oprecht spijt te betuigen voor hun aandeel aan alles, al was het misschien in onwetendheid.

Naar buiten

En dan volgt het moment dat je het filmhuis verlaat en weer de zonnige dinsdagmiddag instapt. Met al die gedachten, variërend van woede tot verdriet. En onmacht. Heftig.

En toch goed voer, voer dat je doet nadenken over een bezoek aan het Dolfinarium of de dierentuin. Voer dat je doet nadenken over rechtvaardigheid en onze taak voor de dieren te zorgen, niet uitbuiten.

De volgende in het genre, uit 2009: The Cove (link)

Vorige blog
Volgende blog

Renco Schoemaker
Laatste blogs van Renco Schoemaker (see all)

Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

copyright © geloofsvoer.nl - 2013-2020