Een mooie route op een voor mij redelijk onbekend stuk Nederland. En dat terwijl het landschap juist heel bekend aanvoelt. Rechte sloten langs typische, Nederlandse akkers. Het optimaal verkavelde land doorsneden door de Vecht die ogenschijnlijk zijn eigen gang gaat. Halverwege passeer je het niet zo indrukwekkende Gramsbergen. Tijdens de route ga je de Vecht, het spoor en de N34 meermalen over om alleen ten noorden van Hardenberg een klein stukje bos te passeren.

Een route van de akkers, bomen(lanen) en uitgelijnde vergezichten. Soms onderbroken door zonnepanelen of windmolens. En soms, heel soms, de illusie van een stuk landschap dat zijn eigen gang gaat. Zoals de Vecht. En toch, toch was dit een leuke, gemiddelde etappe van het Pieterpad!