Ja, deze podcast wordt op veel verschillende manieren opgenomen. Zo zit je jaren op de zolderkamer, in een profie studio te videopodacsten (142 en 143!) en deze aflevering namen we rijdens in de auto op. In het aardedonker door de storm richting Utrecht. Dat doet natuurlijk iets met de audiokwaliteit, maar volgens mij is het eindresultaat zeer goed luisterbaar. Laat je het me anders weten?
Show notes
Op weg naar een optreden van de band Static Dress in Ekko (Utrecht) rijden Dick en Renco langs het plaatsje Oldebroek. Daar is jonge politicus Tom de Nooijer actief vanuit zijn (inmiddels) eigen partij Christelijk Verbond Oldebroek (CVO). Hij vormde een nieuw bestuur en dat trok het LHBTIQ+-beleid in en hees niet langer de regenboogvlag.
De vergadering waarin dat raadsvoorstel werd aangenomen had meer agendapunten, waaronder het toezicht op de Spreidingswet. Oldebroek staat inmiddels onder actief toezicht van de minister van Justitie en Veiligheid. Dick en Renco vinden van dit alles heel veel en steken dat niet onder stoelen of banken in deze aflevering.
Podcast samenvatting
De setting
Dick en Renco openen deze aflevering vanuit de auto, onderweg naar een optreden van de band Static Dress in poppodium Ekko in Utrecht. Tijdens het rijden valt hun oog op het navigatiescherm: ze rijden letterlijk naast Oldebroek. Dat is het perfecte bruggetje naar het onderwerp van vandaag.
Waarom Oldebroek?
Oldebroek is een klein, uitgesproken christelijke gemeente, maar haalde het afgelopen jaar meermaals de landelijke pers. Drie gebeurtenissen vormen de aanleiding:
- Het intrekken van het LHBTIQ+-beleid en het stoppen met het hijsen van de regenboogvlag bij het gemeentehuis.
- Het Kalasjnikov-incident: politicus Tom de Nooijer poseerde afgelopen zomer met een geweer in een pro-Russische regio (Transnistrië), naast een omstreden figuur.
- De Spreidingswet: Oldebroek is één van de circa dertig gemeenten die openlijk weigeren asielzoekers op te vangen en daardoor onder actief toezicht van de minister staan.
Tom de Nooijer: de wolf in schaapskleren
Een rode draad in het gesprek is de persoon Tom de Nooijer. Hij begon ooit bij de SGP, richtte later zijn eigen partij op (Christelijk Verbond Oldebroek, CVO) en won fors bij de laatste verkiezingen — vermoedelijk vooral ten koste van de SGP. Hij is jong (25-26), welbespraakt, goed voorbereid en weet precies wat hij wel en niet kan zeggen.
Dick en Renco typeren hem als gewiekst en als een wolf in schaapskleren. Hij blijft altijd netjes binnen de regels, is moeilijk te betrappen op fouten en pareert aanvallen moeiteloos. Zelfs een CDA-fractievoorzitter uit de regio — die het inhoudelijk niet met hem eens is — spreekt bewondering uit voor hoe hij het politieke spel speelt. Zijn retoriek draait om termen als "cultuurmarxisme", "woke" en "de gewone Oldebroeker". Volgens de hosts voelt dat als een bewust woordspel: hij presenteert zich als de stem van de streek, terwijl hij tegelijk een dubbele agenda heeft.
Het inclusiviteitsargument als dekmantel
De kern van de kritiek: Oldebroek presenteert het intrekken van het LHBTIQ+-beleid als een vorm van inclusiviteit. "Iedereen is gelijk, dus waarom zou je één doelgroep uitlichten?" In plaats van de regenboogvlag hijst men liever de Nederlandse vlag en de gemeentevlag — symbolen waar "iedereen zich onder kan verenigen". Renco en Dick noemen dit valse inclusiviteit en valse vroomheid. Er is volgens hen niets inclusief aan: de felheid waarmee mensen die solidair hun eigen regenboogvlag ophingen werden tegengewerkt (vlaggenmasten die "omvielen", vlaggen die van gevels werden getrokken) legt de ware kern bloot. Ook het asielbeleid volgt dit patroon: Oldebroek zegt formeel de Spreidingswet te erkennen en "zijn best te doen", maar werpt tal van randvoorwaarden op (te klein, te duur, Natura 2000, stikstof) waardoor er feitelijk niets gebeurt. De boodschap onderaan in twee bullets: beperk vooral de instroom en trek de Spreidingswet in (!).
De rol van het christelijk geloof
Dit is waarom het onderwerp in een geloofspodcast thuishoort. Oldebroek is diep christelijk, met SGP, ChristenUnie en CDA als grote partijen. Beide hosts zijn zelf christen en juist daarom steekt het hen: de partij heet "Christelijk Verbond", maar de hardheid en het gebrek aan solidariteit en liefde voelen voor hen onchristelijk. Dick verwijst naar Mattheüs-achtige thema's: waar is de liefde, waar is de barmhartigheid? Hij haalt ook de Kruiskerk in Wezep aan, waar een bekende (Han Wilmink) demonstratief wél de vlag hees — een teken dat er ook christenen zijn die hier tegenop staan.
Afsluiting
De conclusie: de bestuurlijke toon van Oldebroek is onmiskenbaar — "hier ben je niet welkom". Dat doet een deel van de inwoners tekort, maar de politieke lijn is duidelijk. Renco en Dick hopen dat luisteraars de mechanismen doorzien en dat "de schellen van de ogen vallen".
Reacties