Een tijdje terug deelde ik een nummer van de (pittige) band Haste the Day hier. Dus eigenlijk is het tegen mijn principes om zo snel alweer een nummer van ze te delen. Ook de titel maakte me terughoudend omdat het me kan afschilderen als een emo die aandacht nodig heeft. Ik verzeker je, dat is niet het geval.
Ik luisterde onlangs een zeer heftige podcast over verlies en het raakte me diep. De pijn van verlies zit diep. Ik tors het mee, vaak ongemerkt. We torsen het mee, vaak ongemerkt. Maar op zulke moment manifesteert het zich: de donkerheid van binnen. En dan luister ik dit nummer, de afsluiter van het album 'Attack of the Wolf King'. Zonder uitzondering met een brok in m'n keel. There it is.
My name is darkness
And I have uncloaked my face to the light
My name is darkness
And I have uncloaked my face
Lyrics
With grace, we've marched To the ends of the earth To search for the hand And when all hope is lost It will be found Where heavens and earth collide
And darkness will show his weary head to the light
And the rich will trade their treasures for life
For something sweeter than honey
Where the earth and the heavens collide
My name is darkness
And I have uncloaked my face to the light
My name is darkness
And I have uncloaked my face
Reacties