geloofvoer.nl – voer voor gelovigen. Elke twee weken een blog van Dick of Renco. Lees en leer met ons mee.

Jaar: 2016

2016 – een muzikaal prachtjaar

Al vanaf september 2014 post ik met regelmaat nummers die me, om welke reden dan ook, weten te raken. Het zal jullie niet ontgaan zijn dat het veelal om de wat hardere (christelijke) muziek gaat. Toen Len zijn linkvoer break aankondigde in april dit jaar, zag ik ‘kans’ iets structureels te maken van deze, wat ik ben gaan noemen, lyric posts. Dus jullie krijgen al enige tijd afwisselend een blog en een lyric post voorgeschoteld. In 2014 maakte ik een jaaroverzicht, maar in 2015 niet (wel ging ik naar Christmas Rock Night). Ook nu kost het me eigenlijk wat teveel tijd, maar ik vind het zelf zo leuk om later nog eens terug te lezen! Daarom: here we go.

Lees verder

Future of Forestry – Homeward

Zo af en toe komt een nieuw album zomaar ‘uit de lucht’ vallen. Al jaren kan ik, zo nu en dan, erg genieten van de rustige muziek van Future of Forestry. En toen was daar ineens het album ‘Awakened to the Sound’. Alhoewel, ineens… ze brengen al sinds de start in 2006 elk jaar wel muziek uit. En in 2016 dus op de valreep ook. Gezien de tijd van het jaar wil ik je hierbij ook tippen op hun kerst EP’s (Advent Christmas EP Vol I-II-III). Op het nieuwe album staat het nummer Homeward dat me bij de strot greep. Net zoals het nummer At the Table van Josh Garrels destijds (ik beperk me even tot de rustige muziek). Overigens bracht Josh Garrels het prachtig kerstalbum uit: The Light Came Down. Maar vandaag dus Homeward met die prachtige, eigenwijze viool. Love it  (en luister vooral ook Horses!).

Lees verder

The Color Morale – Walls

Garret Rapp, zanger en frontman van de band The Color Morale, had geen gemakkelijke jeugd. In dit artikel vertelt hij hier over en slaat hij de brug naar hoop. Eerder beloofde ik al eens te bloggen over hoop, maar het is er vooralsnog niet van gekomen. Maar wat niet is, kan nog komen. De band maakte al eens het album Know Hope (in z’n geheel op YouTube) en ook Hold On Pain Ends. In het muzikale prachtjaar kwamen ze met hun nieuwe album: Desolate Divine. Daarop staat het nummer Walls dat met bovenstaande achtergrondinformatie tot de verbeelding spreekt. Als het niet goed met ons gaat hebben we de neiging muren om ons heen op te trekken. Onze mobiele telefoon blijkt een behulpzame handlanger in dezen.

Lees verder

Deuterocanonieke boeken

Zoals de vast lezers hier waarschijnlijk weten, ben ik al vanaf het begin van dit jaar bezig de bijbel te beluisteren middels de NBV luisterbijbel (niet te verwarren met deze). Waarom die niet meer vrij toegankelijk is online is mij een raadsel, maar volgens mij waren alle mp3’tjes bij het uitkomen van de NBV vrij te downloaden. Vorige week rondde ik het oude testament af, inclusief de deuterocanonieke boeken. Die laatste dacht ik er even achteraan te plakken, maar vooral Jezus Sirach en Makkabeeën bleken forse Bijbelboeken. Vandaag een oppervlakkige verkenning van deze Bijbelboeken. We kennen ze vaak wel van naam, maar niet van inhoud. Is daar een goede reden voor?

Lees verder

Zakelijke poen

Goede herinneringen heb ik aan het spelletje ‘Familie Poen’ (nog steeds verkrijgbaar). Kijkend naar de reviews ben ik niet de enige. Een eenvoudig en vlot spel dat we talloze keren op de camping en thuis gespeeld hebben. Het is me bijgebleven dat het spel vaak eindigt met “Poen” “Poen” “Familie Poen”. Vandaag gaat ook m’n blog over poen. Al in 2014 deelde zwager Len in deze blog 10 inzichten over geld. Vandaag maak ik de cirkel wat kleiner: hoe om te gaan met geld in je gezin?

Lees verder

Grof in de mond

Je kent ‘ze’ wel, die postmoderne christenen. Zwager Len schreef er in 2015 een serie blogs over. Zelf vertoon ik, net als veel leeftijdsgenoten, trekjes van een postmoderne zienswijze. De postmodernist zet zich af tegen de modernist en daarmee is het dus een tegenbeweging. Len verwoordt: “[De postmodernist] proberen te duiden is als vloeken in een kerk” omdat hij “…zich afzet tegen feiten, kaders en tot dan toe vastgestelde waarheden.”. Nu hebben we ook vloekende dominee’s, gisteravond nog in Assen, maar dat terzijde (flauw hè). De mannen van BadChristian zou ik ook postmodern willen noemen. In het bijzonder omdat ze nogal, wat ik noem, ‘grof in de mond’ zijn. Moeten we inderdaad maar ‘chips’ blijven zetten ipv shit? En is ‘fucking’ als bijvoeglijk naamwoord voor een christen een no-go?

Lees verder

Elke maand onze blogs in je mailbox

copyright © geloofsvoer.nl - 2013-2018